Jeanet's

Nijnse dingen

2012-01-25T14:24:00.002+01:00

2 à 3 weken geleden kochten we een heel groot en prachtig konijnenhok. Een hok van 2,20m! Hij is van massief hout........lompzwaar...maar machtig mooi.
Dat hok staat in een ren van ong 3x2,5 meter.
Dus de konijnen kunnen zelf in en uit het hok via een trappetje. Ook staat er in die ren nog een klein ienieminie hokje voor 2 caafjes van Majken. Het was de bedoeling dat die 2 caafjes óók in dat grote hok zouden bivakkeren, maar mr. Paulus weigerde toegang. Hij lag pontificaal voor de ingang van het trappetje.
En was een caafje onverhoopt toch binnen gekomen....dan lag Paulus later weer voor de ingang en bromde zich helemaal ongans als caafje weer naar buiten wilde...caaf zat dus opgesloten met een norsige Paulus!
Ik heb dus het ienieminie-hokje weer terug gezet en nu hebben de caafjes weer hun eigen plekje....en ligt Paulus gewoon languit te loungen-zonder-brommen in het giga-grote konijnhok.

Maar ja........door dat giga-grote konijnenhok is het wel gaan kriebelen. De wens voor een konijnengroepje was er altijd al....maar het hok was niet geschikt als schuilhok voor een groepje.
Nu...met dit hok....nu kriebelt het.
Naar meer konijnen.
Naar een GROEPJE konijnen.

Maar........is het verstandig?

Kijk, de koppeling van Paulus & Indy was appeltje-eitje. Geen haartje is er rondgevlogen. Geen gegrom...geen gerèn....niks....echt helemaal niks. Gewoon 2 wildvreemde konijnen die elkaar gewoon direct heel leuk vonden.

Maar gaat dat ook zo als ik weer ga koppelen...

Kan mijn nijn op leeftijd Paulus dat wel aan?? Stress....wat echt helemaal super fout is voor een konijn.......
Weer in de auto...samen met Indy....naar de konijnenopvang.....daar kennismaken met nieuwe nijnen.....misschien gevechten........misschien niet......weer in de auto....en dan thuis op een vreemd stukje voor Paulus & Indy weer verder koppelen met nieuwe nijnen...dat betekend dus veel stress....of niet......

Ik heb mail gestuurd naar een nijnendinnetje die voor een opvang werkt...zij zou het niet doen....maar de eigenaresse van een andere opvang, zou het wel doen...........

Tsja.......en wat moet je dan??

We dubben.....en denken.......en willen eigenlijk zo graag....

En we gaan het toch proberen....

Maar er zit een máár aan....eentje....

Er waren 2 koppeltjes nijnen die voor Paulus & Indy geschikt waren....een beetje softe konijnen...dus geen bitches en machos, maar een zelfde niveau als Paulus en zijn Indy...SOFT in hoofdletters.

Een koppel van een mooie zwart/witte dame en een prachtige, pluizige gecastreerde meneer.....
een stel wat heel makkelijk plaatsbaar is, want het zijn model-konijnen...

Of een stelletje.....een zwart/witte gecastreerde meneer en een zwart mooi hangoordametje..alleen.......deze zijn niet zo perfect.....deze zijn géén model konijntjes.....
Het dametje heeft maar anderhalf oortje............en uhm.......het rammetje heeft helemáál geen oortjes....
Hoe dat kan?
Nou hun mams was vroeger te ijverig met het schoonwassen en heeft de oortjes "weg"gewassen........
En dan die ene máár die ik hier boven noemde....
Wij willen graag een koppel-poging wagen met deze 2 nijnen-zonder-oortjes...MITS ze gewoon de winters buiten kunnen zijn zonder dat de kou pijn doet aan hun onbeschermde gehooringangen.
Ik heb geen plek binnen....dus ze moeten buiten kunnen zijn.
Ik wacht nog op antwoord.....maar we hopen allemaal...kids ook......dat het deze 2 worden.
Zulke konijntjes zijn zo moeilijk plaatsbaar......en voor ons maakt het niet uit of ze nu oortjes hebben of niet....

Kijk nou...

2012-01-20T14:08:00.002+01:00

wat ik vandaag scoorde in de kringloop winkel....

3 prullenbakken van Ikea!!

Zo goed als nieuw ~~de stickers zitten er nog onder!~~

Ze stonden buiten, in elkaar gestapeld met een drassig,

groen laagje water.

Voor 50 cent per stuk mocht ik ze meenemen!

Wedden dat de meiden ze helemaal geweldig vinden!!

En deze prachtige pot heb ik gescoord!!

Die met het glazen deksel....

Voor 2 euro was ie voor mij!

Tuurlijk hoort daar drop in.....

Samen met de pot walnoten/tamme kastanjes

en een restant baroque kerstballen staat ie nu op tafel!

Héérlijk.....voor een paar euro leuke dingen op de kop tikken!!

Lang leve de kringloop!

Leuk!!

2012-01-14T15:44:00.000+01:00

Nee.....heul leuk!!!!
Ditte....
Label-24 (blog)
Label-24 (website)

Wij hadden 22 dec kerstmarkt op school......en daar stond Jacqueline ook. En mijn god wat werd ik hebberig van haar spulletjes!
Van die heerlijke hebbedingen had ze. Veel windlichtjes...kant...strikjes...wit hout....stempels....labeltjes.....ooohhh....wat superleuk!! Je weet wel...van dat brocante spul....waar je in de winkel je scheel voor betaald. Waar namen op staan als Riviera Maison....en waar dan ook zo'n "chique" prijskaartje aanhangt, omdat het alleen al die naam draagt!

Die naam staat er bij Jacqeline niet op....
Nog beter....
.......alles maakte ze zelf!
En ik kan je er bij vertellen dat de producten van Label-24 erg mooi zijn! En het prijskaartje is qua bedrag zeker niet chique........maar heul bescheiden!

Kijk dit had ik gekocht......heeft ze zelf gemaakt....

't Is eigenlijk een hanger.....maar ik heb een oud vitrinekastje....en daar heb ik het opgezet....bij mijn paps.
Mooi hè...??

Hier kan ik nu helemaal blij van worden....

Ze is net 10.....

2012-01-12T12:44:00.004+01:00

......Majken.....ze is nog maar 10 jaar op deze aarde.
En ze is mijn dochter.

Gisteren waren zij en ik even samen de stad in, omdat Silje moest proefzwemmen.
Daar liep ze.....naast me.....bijna even groot als ik.....een sprik met spillebenen....gehuld in haar paardrijbroek, ~~want ze zou zo naar de manege~~ ..........
"Mama.."
"Ja meisje..."
"Wat wilde jij vroeger worden..."
"Ik wilde patholoog-anatoom worden...."
"Wat doet een patholoog-anatoom?"
"Die snijdt dode mensen open.....en kijkt waaraan deze is overleden, of je kijkt hoe iemand is vermoord....wat de doodsoorzaak is....."

Het was even stil........

"Wow heej........waarom ben je dat niet geworden dan??"
"Nou mijn ouders vonden het onzin dat ik doorleerde....ze vonden me dom.....ik zou dat toch niet kunnen......."

Majken keek me met grote ogen aan.........

"Tsja meisje.....zo was het......."

We liepen verder....

"Mama........"
"Als ik toch geen veearts wordt, dan wil ik wel graag patholoog-anatoom worden..."
"Waarom dan??"
"Nou.....als ik dan een fout maak.....gaat er niemand dood.....!"

Ze is amper 10.......is heel erg bezig met haar toekomst...........
Ze wil heel graag veearts worden.....Veearts met als specialiteit paarden..............ze is haar lessenpakket al aan het uitzoeken....ze is aan het uitzoeken op welke school ze met het hoogste niveau, wat kan doen..........oh ja.....en of ze er geschiedenis bij kan studeren.....

Ze wil latijn leren.........zodat ze medicijnen kan gaan studeren.....medicijnen voor dieren dan hè.......;)
Ze wil bakken met geld verdienen, zodat ze een eigen paard kan kopen.....en een huis.....met een stal......en een stuk land..........

Majken.........10 jaar oud.......ze popelt om in haar toekomst te stappen........

Lisa

2011-10-25T16:04:00.003+02:00

In 2004 was Majken een meisje van 2,5 jaar. Ze wilde een konijntje.....ze wilde al een konijntje sinds ze benul had van konijntjes........

Ze wist precies wat ze wilde.........ze wilde een roze konijntje zonder pootjes...........

Tsja...die vond ik niet natuurlijk, maar bij de plaatselijke dierenwinkel vonden we wèl een klein konijntje.....wit met grijs/zwart....lange piekerige haren......klein.....

Dàt was een goed alternatief voor het roze konijntje zonder pootjes.....;)

Lisa werd ze genoemd. Dat vond Majken een geweldige naam. Lisa groeide op tot een mooi konijnenmeisje.

Maar wat was ze eenzaam........ze zat gewoon helemaal alleen buiten..........in een hokje..........welliswaar een royaal hok, maar ze zat er maar alleen.

Ik wilde er eigenlijk wel een konijntje bij..........en zodoende kwam ik op het WWW in contact met Bunnybin.

een konijnenopvang in Ermelo.

En toen gingen me de ogen open.........

Ik kreeg verhalen over gedumpte konijnen te horen....gewoon over het gaas gegooide konijnen......in het bos uitgezette konijnen........bij het vuilnis gezette konijnen...........verwaarloosde konijnen..........

Ik vond het verschrikkelijk wat ik hoorde. Al die gedumpte konijnen........gewoon als oud vuil weggegooid..........!

Daar in Ermelo vonden we een prachtig mannetje voor Lisa. Paulus was gevonden in een hertenweitje....gewoon over een 2 meter hoog gaas gegooid........en Paulus werd aan haar gekoppeld..........en vanaf het eerste moment was het een klef stel. Altijd samen, altijd tegen elkaar aan........gewoon een heel happy nijnenstelletje.

Maar......de laaste 6 à 7 weken zag je Lisa ouder worden. Ze werd heel vaal van kleur. Het zwart/grijs verkleurde naar bruinig...ze werd magerder. Ze was wel gewoon actief....at zoals altijd....hupselde rond als altijd.....kwam altijd vrolijk aanrennen voor een brokje brood......voor haar biksjes......en 's avonds laat voor de schaal verse groente.......altijd stond Lisa vooraan......

Ook gisteravond nog.

Vanochtend toen ik om half 7 met de schaal biksjes naar buiten kwam, kwam Paulus aangehuppeld......de caafjes schoven aan................maar Lisa niet.....

Ik schrok.....maar wist het gelijk..dit is niet goed.

Ik keek in een hoek van de ren, waar het meest beschut is en daar zag ik in de schemer een lichte plek liggen.

Ik ben de ren binnengestapt en wist het al...........Lisa was overleden

Ze lag languit gestrekt alsof ze in slaap was........maar dat was ze niet....

Lisa was overleden.

Lisa........lieve, kleine Lisa.....klein lief konijntje.......wat zal ik je gaan missen.

Je was het eerste konijntje wat ons gezin verwelkomde....maar oh meisje................door jou is mijn liefde voor konijnen groot geworden. Door jou ben ik me gaan verdiepen in de dumpkonijnen...de overvolle opvangen........de schrijnende verhalen van al die verwaarloosde, weggegooide konijnen.....

Lieve,Lieve Lisa...............Paulus mist je........hij zit al de hele dag op het plekje waar jij overleden bent. Paulus mist zijn vriendinnetje......

Lieve Lisa......ik ga je verschrikkelijk missen. Je was dan geen roze konijntje zonder pootjes........maar je was wel een heel mooi konijnenmeisje............

Dag lieverd.........veel plezier over de regenboogbrug......

Lisa *2004 - 2011†

En ze werd 1e!!!!

2011-10-23T12:49:00.000+02:00

Ze was stikzenuwachtig..........

Verschrikkelijk stikzenuwachtig................

Máár...........ze reed geweldig! En wat zag ze er weer prachtig uit in haar wedstrijdpakje.......met een knot met kant en een strik........Goofy droeg Majkens donkerrood fluwelen dekje.....met een door mams ingevlochten staart............

En ze werd 1e van haar groepje met 234 punten!

Zó trots was ze........zó blij!!

En ik ook!

Màn............dan zie je je meissie daar rijden......in die prachtige, elegante outfit....op een met liefde schoongewassen wit paard......~~"pony mama!"~~......zo zelf verzekerd rondrijden/galopperen......

Ik vind dat zó knap.......zo mooi............dat zo'n 9 jarig meissie een echte passie heeft en daar ook volledig voor gaat! Die trotse houding.............alle zenuwen op slag weg...........die vloeiende bewegingen samen met dat paard...........die eenheid!

Ik kan daar echt met tranen in mijn ogen naar kijken. Ik barst echt bijna van trots dan........

Mijn meissie............mijn kanjer.............ze werd samen met Goofy eerste!

Gefeliciteerd Majken.......je deed het geweldig!

Oefening baart kunst

2011-10-21T19:59:00.003+02:00

Morgen heeft Majken weer een proefje. Een proefje met paardrijden.

Je weet wel...."van A naar H van hand veranderen...."

Dat soort abacadabra......

Majken is al weer helemaal gespannen. Haar pakje hangt klaar, haar chebs zijn gewassen, haar jodhpurs spiegelen glansend zwart.........plattegrondje van de bak is geprint.......

Morgenmiddag nog ff Goofy poetsen,borstelen en invlechten.......

Om 18.00 uur beginnen de proefjes......en ze zal stijf van de zenuwen staan.......

Maar weet je.......het komt helemaal goed!!!

Want ze heeft geoefend!

Gisteren.....

2011-10-14T10:25:00.001+02:00

......was mijn meissie jarig! 7 jaar! En ze heeft een geweldige verjaardag gehad en is "onmundig" verwend!!
Het werd ook een speciale verjaardag. Zoals jullie weten had ik een lastige vraag gehad........een heul lastige....
en ik heb me helemaal ongans lopen dubben over wat te doen.
Naar aanleiding van dat blogje kreeg ik verschillende mails......en op mijn hyves, waar ik altijd de blog-link plaats na een nieuw blogje, kreeg ik veel reacties.
Allemaal zeiden ze hetzelfde; DOEN!
Ook mijn lieve kerel stond achter me.....100%...hoewel ik wist dat dit ook erg lastig was voor hem.
Ik heb gewikt.....ik heb gewogen.....ik heb in gedachten tig keer "nee" gezegd.......en evenveel "ja's"....ik heb gepiekert......

Maandagavond ging ik definitief overstag! Ze mochten komen! Vanaf die tijd was ik gespannen....ppffff......en de twijfels bleven stiekum op de achtergrond knagen.
Gelukkig was het donderdag een drukke dag.....trakteren, taart halen, spullen klaarzetten, hapjes maken en de hele reutemeteut meer........
Om 15.00 uur stapte ik in de auto om de kinderen te halen........Half 4 waren we weer thuis.....en 10 minuten later stond ons tuinpad vol met mijn familie!!!!
Even joeg nog de spanning door me heen.....maar toen kreeg ik Big Hugs van mijn broers.........
En kussen van mijn schoonzussies.....

Na de kadootjes, het zingen, taart snijden en koffieschenken...schoof ik aan.....aan de tafel waaraan ook mijn broers en schoonzussen zaten! En het voelde vertrouwd......goed!
De zo gemiste humor vloog al snel over de tafel.......het warme nest gevoel was er....
en ja............ook de herinneringen werden gedeeld......~~over sloffe patat die vroeger een uur op het warmhoudplaatje stond.~~

Het was goed! Het was fijn! Er werd vooruit gekeken!
3 jaar lang van een rotgevoel liggen achter ons.
3 jaar lang van koppig NEE....
Elke keer als we aan het bankhangen waren en we zagen zo'n programma als Zand Erover of die van de EO....uhm....iets met familie...ik ben de naam kwijt...........
....elke keer zei ik; "als ze hier voor de deur staan, komen ze er niet in...."
Steeds weer....en steeds even koppig als altijd....

't Is goed dat ik zo'n hardnekkige ex heb.....die steeds weer vroeg of er geen mogelijkheid was tot contact....elke keer eikelde hij daar over....op de meest onverwachte moment kwam ie er mee....begon ie weer.....pfffff........."is het niet mogelijk..........."
NEE!

Tot nu..............
Schijnbaar was de tijd rijp...................

G & A
A & H
Kids............
Bedankt!! Het was goed......onmundig goed!!!!

T.........thnx....voor je hardnekkige proberen.....steeds weer............tot vervelens toe!
Heel erg thnx!!!!

Feest!

2011-10-13T06:58:00.000+02:00

Van harte gefeliciteerd lieve, lieve schat.

Eindelijk is het 13 oktober...eindelijk ben je jarig!!

Ik hoop dat je een geweldige dag hebt!!

Lieve schat....geniet van JOUW dag!

DikkieDik

2011-10-11T14:11:00.001+02:00

Kijk nou....ligt ze gewoon op het aanrecht te slapen!!

Verzonden vanaf Samsung Mobile

Moeilijk

2011-10-08T20:50:00.001+02:00

Het is alweer ruim 3 jaar geleden dat ik een punt heb gezet achter mijn huwelijk. Met het zetten van die punt, kwam er ook een punt achter mijn familie te staan. Een hele vette punt. Dik en zwart.

Ik ga hier niet meer uitweiden over die rottigste periode van mijn leven. Dat is klaar. Afgerond.

Godzijdank hebben de vader van mijn meissies en ik een goed contact. Maar het contact met mijn familie is er niet.

Of eigenlijk......nauwelijks. Ik kreeg een keer een mailtje van mijn jongste broer A. Dat was naar aanleiding van een blog over mijn (op 9 oktober 1995) overleden vader...... A mistte mij...hij vroeg hoe het ging......konden we elkaar misschien niet eens ontmoeten.......

Dat mailtje viel binnen als een bom. Tuurlijk haalde ik eerst mijn schouders op. Een mailtje van hem?? Ja dââg....

Maar het bleef hangen. Het knaagde in mijn hoofd. Het prikte. Steeds weer.

Ik heb hem teruggemailt en ik maakte schoorvoetend een afspraak met hem bij een klein cafeetje in de stad. Die bewuste zaterdag ben ik schoorvoetend naar de stad gereden....klaar om direct weer weg te gaan. Om op te springen en de deur weer achter me dicht te gooien.

Maar we hebben een paar geweldige uren daar gezeten. Met hete koffie met een advokaatje slagroom. ~~mijn god wat is dàt lekker.~~

We hebben uren gepraat. Niet over TOEN...nee........maar over NU.

Eerst was het aftasten, voorzichtig....onzeker.........maar uiteindelijk vonden we een beetje terug van de toon van vroeger.

Die middag was fijn. Maar het maakte ook moeilijk. Want wat nu.....? Wat verwachten we....hij.......ik.....

Nou ....niks eigenlijk.

Ik wilde niks méér. Ik had mijn familie afgesloten. Ik had alles stopgezet. Er was téveel gebeurt. Teveel gezegd. Teveel gehuild. Teveel geroddeld. Teveel van alles. Alleen een tè weinig van vertrouwen.

Ik heb het niet zomaar ineens besloten om te stoppen met mijn familie. Er zijn dagen, weken van piekeren aan vooraf gegaan. Tránen heb ik gehuild. Nachten liggen woelen. Je stópt niet zomaar ineens het contact.....

er komen duizend gedachten....

Maar voor mijn eigen rust, omdat ik de ellende niet van me af kon zetten heb ik die dikke, zwarte punt gezet, ik ging kapot aan die roddels, leugens alles wat er om heen hing.

Ik heb gejankt. En ik heb me hard opgesteld. Het was mijn keus om te stoppen...dus niet zeuren....

Maar steeds weer kom je het gemis van familie tegen. Verjaardagen, sinterklaas, kerst....of gewoon een simpele handeling als een sms-je sturen...een druk op de claxon als je ze tegenkomt....een zwaai met je arm in de winkelstraat...

Maar ook de dag van morgen...9 oktober.

16 jaar geleden stierf mijn vader op 9 oktober. Ik heb samen met mijn 2 broers 3 weken gewaakt. Dag en nacht waren we daar. Hebben we herinneringen opgehaald. We zaten aan zijn bed....met koffie, een pilsje, een borrel...eindeloze shaggies....bakken vol met vruchtenhartjes....samen hebben we tranen gehuild van verdriet...maar samen hebben we ook tranen gehuild van het lachen.....

Die 3 weken aan het sterfbed van mijn vader...hebben we herinneringen gemaakt voor nu.......

Maar de laatste 3 jaar had ik niemand om die herinneringen mee te delen.

En ondanks dat het mijn eigen keuze is...en dat ik er volledig achter sta....doet dat pijn.

Weet je....eigenlijk sta ik helemaal alleen....

Ja...ik ben door de familie van Hans liefdevol opgenomen in de familie. Vanaf de allereerste dag.

Maar dat bedoel ik niet...

Ik bedoel dat ikzelf helemaal alleen ben. Ik kan met niemand herinneringen delen. Ik kan niet zeggen; "weet je nog...toen ....en toen....."...

Ik kan niet samen oude foto's kijken.....

Ik heb met niemand het "familiegevoel".

Het samenzijn-gevoel

Het.............

........... GEVOEL...........

Ik voel me soms zó vreselijk alleen.

Ja ik heb schatten van kinderen......

Ja ik heb de liefste man van de hele wereld....

Ja ik heb 2 onmisbare vriendinnen........

Ja ik heb een heerlijk leven....

Maar ik voel me soms zo

ALLEEN

Een paar weken terug was ik even bij de Aldi...stond ik te graaien in zo'n bak...

Hoorde ik ineens achter me een stem; Heej....hoi....je bent het tóch......!

Ik draaide me om....

Stond daar mijn oudste broer G....

Ik had hem bijna 3 jaar niet meer gezien...ik stond aan de grond genageld..

Wat leek hij op mijn vader!! Schokkend gewoon...

Ik moest me helemaal herpakken.....mijn hart bonkte....mijn oksels prikten.....

Mijn verstand zei dat ik weg moest lopen.....

Mijn hart liet me stilstaan........en terug praten....

Het was raar. Te praten met mijn broer die ik zo lang niet had gezien. Raar om dat bekende gezicht van dichtbij te zien.......die lach te horen...

Het was onwennig.......maar toch zo vertrouwd.........HET GEVOEL dat ik zo mis..........

We hebben even gepraat en zijn ieder verdergegaan.........maar die ontmoeting is lang blijven hangen....

Het gevoel ook..............

Vanavond belde T, de vader van mijn meiden..............

Silje is donderdag jarig...en hij en zijn vriendin komen dan bij ons haar verjaardag vieren.

Hij belde.........

Met de vraag of het mogelijk was dat hun allemaal kwamen.........

Op mijn vraag wie "allemaal" waren....zei hij dat het om mijn 2 broers en hun gezinnen ging.................

Mijn weerstand vloog op scherp.

Mijn verstand zei NEE!!

Want als ze komen...wat dan?? Dan is het zó beladen. Die tijd van toen...het is onuitgesproken. Daar worden we het nooit over eens. Nooit! Wij zijn echte kinderen van mijn vader.....die familie staat bekend als stijfkoppen en eigenwijs.........en DAT zijn we!! Alledrie! Ongelofelijke stijfkoppen......

Maar ik heb zoveel vragen....

Waarom is dit allemaal gebeurt.

Waarom................??

Ik wil daar zo vreselijk graag antwoord op, maar ik weet ook dat ik dat nooit zal krijgen.

Het is hun woord tegen het mijne.....hun beleving tegen de mijne...

Maar het is wel ONS verdriet........

Moet ik dan nu die stijfkoppigheid eens laten breken?? Moet ik de deur naar dat deel van mijn verleden nu eindelijk eens voorgoed op slot draaien, zodat ie niet steeds weer openkiert en me belaadt met duizend vragen waar ik geen antwoord op krijg..????

Moet ik tot mijn 80ste tegen elke verjaardag opzien als een huizenhoge zwarte dag....??

Moet ik elke kerst die me nog in het verschiet ligt, stilletjes huilen van binnen door het alleen-zijn...ondanks mijn man en kinderen????

Moet ik al die jaren.....HET GEVOEL blijven missen????

Ik weet het niet.......

Ik wil geen contact....want ik sta nog steeds volledig achter mijn beslissing.

Ik wil wèl contact......want ik mis mijn broers......

Die korte contactjes met beiden was zó fijn.........maar ook zo dubbel...

Het zou nooit meer worden wat het was......we zouden helemaal opnieuw moeten beginnen...........voorzichtig weer vertrouwen opbouwen..........

maar ook opnieuw herinneringen maken......

Zal ik..........??

*26/10/1935

†09/10/1995

Harley

2011-10-07T15:35:00.001+02:00

Verzonden vanaf Samsung Mobile

Dikkie

2011-10-07T13:53:00.001+02:00

Verzonden vanaf Samsung Mobile

Adieu Web-log.....Hello Blogger

2011-10-06T12:45:00.000+02:00

Jaaaaaaaaaaa.............daar ben ik weer.

't Heeft ff geduurd, maar ik ga weer van start. Op een nieuw stekkie welliswaar.....maar we gaan weer een poging ondernemen.

Weblog is zo vreselijk aan het klooien en klungelen....ik kan er helemaal niks mee.....de helft werkt niet, de andere helft is onbegrijpelijk en als ik mijn lay-out wil omgooien kan ik helemaal geen eigen design gebruiken, tenzij ik een abonnement neem....

Ja halloo...........ik kan het al jaren zonder abonnement en nu moet ik betalen??? Gaat dus niet gebeuren hè. Ik heb een tijd gedubt en gedacht...maar ik ga toch verhuizen! ~~Hier wel....;)~~

Ik ben bezig de boel in een mooi jasje te steken, maar ik heb zo verrekte weinig tijd. Moet eerst de boel ontdekken hier.

Verder wil ik es kijken of ik mijn oude blog kan importeren naar hier...en ik ga later nog een heul nieuw lay-outje in mekaar gooien zodat we hier in een lekker sfeertje komen.

Dussss...........heb nog ffies geduld..

Ik hoop wel nieuwe berichtjes te plaatsen...dus ik hoop dat jullie weer bij me langskomen....enne.....een reactie is altijd leuk!!

Heej toedels....en tot de volgende keer!

2011-07-21T18:39:00.002+02:00

Afgelopen maandag werd ik gebeld door Jacqueline. Zij werkt bij de fotograaf hier in de stad en zij is een mede-moeder op school, dus een leuke connectie!

De winkel waar zij werkt wordt gereorganiseerd en alle foto's die er gemaakt zijn werden voor een habbekrats verkocht!!

Of ik misschien nog belang had bij de serie foto's van Majken!!!! Huh....echt?? Ja....echt dus!

Toen Majken 2 was heb ik een fotoserie laten maken. Die serie is prachtig geworden!! Echt in 1 woord prachtig! Zelfs zo prachtig dat de foto's van mijn dochter daar wekenlang in de etalage hebben gestaan!

Na die tijd ben ik er langs gegaan om te vragen of ik die foto's misschien kon overnemen....maar dat kon helaas niet!

Tot nu!!

Voor 5 euro per stuk kon ik ze halen. Dan hadden ze ook nog het mapje negatieven van de hele serie! Plus een mapje negatieven van een fotoserie die ik met Silje heb laten maken!

Mijn mond viel open toen ik vanochtend bij de fotograaf kwam....tuurlijk heb ik ergens in de middeleeuwen die foto's gezien.....maar mijn grijze cellen hebben al vakantie volgens mij, want ze waren voor mij helemaal nieuw!!

Ik heb 6 foto's van Majken, 5 zijn er 30x30 en 1 is 50x50, allemaal gedrukt op een halve cm dik foam!!

dan heb ik nog een mapje met alle negatieven van die serie en een mapje van alle negatieven van de serie van Silje!! Voor 40 euro mocht ik het meenemen!!

Màn ....ik ben allemachtig blij!! Zo vreselijk blij met dit onverwachtse kadootje!! De foto's zijn zo geweldig!!!!

Ik heb er voor jullie foto's van gemaakt, ze zijn dus niet helemaal scherp....

Kijk es even.....

Moet je zien.....

Hier was Silje 4 weken oud.....

En hier een serie foto's van Majken als 2 jarig meiske.....

Mooi hè??

Ik had de tranen in mijn ogen staan toen ik deze foto's onder ogen kreeg! Want....ik had ze niet meer....

Met de scheiding zijn ze achtergebleven..............

En nu heb ik ze toch weer......!!!

Blogger of Web-log

2010-08-29T15:27:00.000+02:00

Ik blog al jaren bij web streepje log. nl.....en dat bevalt me op zich wel. Alleen mis ik een paar dingetjes daar....zoals het volgen van blogs.....hier hebben ze van die leuke icoontjes staan bij de blogs die je volgt. Je kan je aanmelden op een blog van iemand anders die je altijd leest....eigenlijk is het niks bijzonders, maar het maakt de looks van een blog wel leuk....ik vind het wel gaaf om in 1 oogopslag te zien welke blogs gevolgd worden.
Verder vind ik het totaalplaatje van Bloggers wel leuk.

Via web-log kan ik mijn blog www.majkensilje.web-log.nl exporteren naar Bloggers, maar dan raak ik wel al mijn foto's kwijt want die gaan niet mee. Das wel heel shit natuurlijk.
Maar ik wil me toch ffies verdiepen in Blogger...eens kijken of ik een eigen lay-out kan fabrieken voor hier....een beetje verdiepen in de mogelijkheden.

Kunnen jullie me vertellen wat het voordeel is van blogger.com?